Bazı hükümetler gücü tek bir liderde veya dar bir seçkinler grubunda toplar ve rıza yerine itaat talep eder. Otoriterlik bu yönetim biçimini tanımlar. Siyasi rekabet kısıtlanır, bağımsız kurumlar zayıflatılır ve muhalefet engellenir veya cezalandırılır.

Otoriter rejimler yöntemleri bakımından çeşitlilik gösterir. Bazıları kişiselci yönetime, diğerleri askeri cuntalara veya baskın partilere dayanır. Seçimler, eğer yapılırsa, genellikle önceden belirlenmiş sonuçlar üretmek üzere yönetilir. Medya, mahkemeler ve sivil toplum sıkı kontrol altındadır. Rejimin hayatta kalması, zorlama, işbirliği ve meşruiyet gösterisinin bir karışımına bağlıdır.

Vatandaşlar ekonomik büyüme veya kamu düzeni yaşayabilirler, ancak yöneticilerini değiştirme konusunda anlamlı kanallardan yoksundurlar. Otoriter rejimlerden çıkış süreçleri genellikle çalkantılı ve belirsizdir. Karşılaştırmalı siyaset, bu sistemlerin hem kalıcılığını hem de liberalleşme veya çöküş koşullarını anlamak için bu sistemleri inceler.

Gerçek siyasi alternatiflerin yokluğu, otoriter yönetimin en belirgin göstergesidir.