Antibiyotikler virüslere karşı hiçbir işe yaramaz. Bu görev, daha küçük ve daha karmaşık bir ilaç sınıfı olan antivirallere düşer. Virüsler tam anlamıyla canlı değildir. Çoğalmak için konakçı hücreleri ele geçirirler; bu da onları durduran herhangi bir ilacın, yaşadıkları hücreye zarar verme riskini taşıdığı anlamına gelir. Etkili antiviraller, insan hücrelerinde bulunmayan viral proteinleri hedef alarak bu ince çizgiyi aşarlar.

Herpes ve HIV, ilk hedeflenen virüsler arasındaydı. 1980'lerde piyasaya sürülen asiklovir, viral DNA polimerazı bloke ederek herpes ataklarını kısaltır. HIV tedavisi, tek ilaçlardan, virüsü birden fazla noktadan hedef alan ve ölümcül bir enfeksiyonu yönetilebilir kronik bir duruma dönüştüren kombinasyonlara doğru evrimleşti. Oseltamivir gibi grip antiviral ilaçları, semptomların başlamasından sonraki 48 saat içinde başlandığında en iyi sonucu verir. Doğrudan etkili antiviral ilaçlar olan Hepatit C ilaçları, çoğu hastada 8 ila 12 hafta içinde enfeksiyonu iyileştirebilir.

Antiviral ilaçları diğerlerinden ayıran özellikler:

• Zamanlama. Çoğu yöntem, virüs yaygınlaşmadan önce, erken başlandığında en iyi sonucu verir.
• Direnç. Virüsler hızlı mutasyona uğrar, bu nedenle ilaç kombinasyonları yaygındır.
• Her şeye çare değil. Soğuk algınlığı da dahil olmak üzere birçok viral enfeksiyonun spesifik bir antiviral ilacı yoktur.
• Aşılar, ilk tercih edilen korunma yöntemidir. Antiviraller tedavi eder; aşılar önler.

COVID-19 tedavisinde kullanılan Remdesivir, hastanede yatan hastalarda sınırlı bir fayda gösterdi. Daha geniş etkili antiviral ilaç arayışları devam ediyor.