Kıta sahanlığının dış kenarında deniz tabanı aniden dikleşir ve derin okyanusa doğru alçalır. Bu kıta yamacı, nispeten kısa bir yatay mesafede yaklaşık 200 metreden birkaç bin metreye kadar düşer. Birkaç derecelik eğimler yaygındır; bazı yerlerde yamaç denizaltı kanyonları tarafından parçalanmıştır.

Kıta sahanlığı kenarına ulaşan tortullar kararsız hale gelebilir ve türbidite akıntıları halinde yamaçtan aşağı doğru akarak kanyonlar oluşturabilir ve aşağıdaki kıta yükseltisine yelpaze şeklinde tortullar bırakabilir. Yamaç, verimli, ışıktan etkilenen kıta sahanlığı ile karanlık, besin bakımından fakir uçurum arasında bir geçiş bölgesidir. Biyolojik topluluklar bu gradyan boyunca derinlikle birlikte hızla değişir.

Bu yamaç aynı zamanda kaynak arama için bir sınır bölgesi ve kıyı sularından derin okyanusa karbon ve kirleticilerin taşınması için bir yol oluşturmaktadır. Dik arazi ve derinlik nedeniyle yamacın haritalanması ve örneklenmesi zorlu olmaya devam etmektedir. Kıta yamaçlarındaki denizaltı heyelanları yerel tsunamiler oluşturabilir ve bu da çalışmalarına jeolojik tehlike boyutunu ekler.

Dünyanın en büyük denizaltı kanyonlarının çoğu, kıta yamaçlarını yararak ilerler ve büyüklük bakımından karasal kanyonlarla yarışır.