Deniz suyunun elektrik akımını iletme yeteneği, öncelikle çözünmüş iyonların konsantrasyonuna bağlıdır. Bu nedenle iletkenlik, tuzluluk için hassas ve kolayca ölçülebilen bir gösterge görevi görür. Okyanus bilimciler iletkenliği siemens/metre cinsinden rapor eder ve ardından sıcaklık ve basıncı da hesaba katan yerleşik denklemler kullanarak değeri pratik tuzluluğa dönüştürürler.

Modern CTD cihazları, su sütununda aşağı doğru indirilirken iletkenliği, sıcaklığı ve derinliği yüksek frekansta kaydeder. Elde edilen profiller, su kütlesi yapısını, karışımı ve dolaşım yollarını ortaya koyar. İletkenlik sensörleri hızlı ve istikrarlı bir şekilde tepki verdiğinden, hem gemi tabanlı hem de otonom tuzluluk gözlemlerinin temelini oluştururlar.

Bölgesel deniz suyu bileşimi farklılıklarını hesaba katan mutlak tuzluluk, artık hassas yoğunluk hesaplamaları için tercih edilmektedir; ancak iletkenlik, tuzluluğun türetildiği gözlemlenebilir bir değer olmaya devam etmektedir. Standart deniz suyuna karşı kalibrasyon, küresel gözlem sisteminde tutarlılığı sağlar.

İyi kalibre edilmiş bir iletkenlik hücresi, tuzluluk biriminin yalnızca birkaç yüzdelik dilimindeki bir değişikliği bile kolaylıkla tespit edebilir.