Okyanus ortası sırtlarının tepesinde, sıcak volkanik kayalardan geçen deniz suyu, 350 °C'nin üzerindeki sıcaklıklarda okyanusa geri püskürür. Mineral yüklü sıvı soğuk ortam suyuyla karşılaştığında, ince metal sülfür parçacıkları anında çökelerek siyah duman görünümünü oluşturur. Bu bacaların etrafında oluşan bacalara siyah duman bacaları denir.

Bu yapılar birkaç metre yüksekliğe ulaşabilir ve güneş ışığından ziyade kimyasal reaksiyonlardan enerji elde eden tüp solucanları, midyeler, karidesler ve mikroorganizmalardan oluşan yoğun toplulukları destekleyebilir. Sıvılar ayrıca okyanusa demir, bakır, çinko ve diğer metalleri de taşır. Siyah duman bacaları ilk olarak 1979'da gözlemlendi ve tüm karmaşık ekosistemlerin fotosenteze ihtiyaç duyduğu varsayımını alt üst etti.

Derinlikleri ve aşırı koşulları nedeniyle incelenmeleri zor olmaya devam etmektedir. Uzaktan kumandalı araçlar ve özel sensörler gereklidir. Bu bacalar jeolojik zaman ölçeklerinde geçicidir; tek tek bacalar, alttaki ısı kaynağı değişmeden önce yalnızca birkaç on yıl boyunca varlığını sürdürebilir.

• Koyu renkli, mineral bakımından zengin sıvı yayan hidrotermal baca
• Okyanus ortası sırtlarında sülfür bacaları oluşturur.
• Kemo-sentetik ekosistemleri destekler.
• 1970'lerin sonlarında keşfedildi.