Atık yönetimi, toplumun attığı şeylerle nasıl başa çıktığıdır. Toplama, taşıma, arıtma, geri dönüşüm ve bertarafı içerir. Şehirler kamyon filoları işletir, çöplükler kurar ve geri dönüşüm tesisleri inşa eder. Fabrikalar endüstriyel atıkları yönetir. Hastaneler tıbbi atıkları ayrı olarak ele alır. Sistem çok geniştir ve arıza yapana kadar çoğunlukla görünmezdir.

Atık yönetiminin hiyerarşisi seçenekleri sıralar. En iyisi önlemedir. Öncelikle atık oluşumunu engellemek gerekir. Yeniden kullanım ikinci sırada gelir. Geri dönüşüm onu ​​takip eder. Atığı enerji için yakmak gibi geri kazanım daha alt sıralarda yer alır. Enerji geri kazanımı olmadan depolama ve yakma en son çarelerdir. Çoğu ülke hala hiyerarşinin en alt kademesine büyük ölçüde güvenmektedir.

Zorluklar giderek artıyor. Nüfus artıyor. Tüketim artıyor. Atık hacimleri geri dönüşüm kapasitesinden daha hızlı büyüyor. Plastik atıklar okyanusları boğuyor. Elektronik atıklar zehirli metaller içeriyor. Gıda atıkları çöplüklerde metan gazı üretiyor. Çözümler arasında daha iyi ürün tasarımı, genişletilmiş üretici sorumluluğu ve kamuoyu eğitimi yer alıyor. Döngüsel ekonomiye geçiş uzun vadeli hedeftir. Oraya ulaşmak politika, yatırım ve davranış değişikliği gerektiriyor.

Ortak yöntemler

• Geri Dönüşüm
• Kompostlama
• Enerji geri kazanımlı yakma
• Çöp depolama
• Anaerobik sindirim