Biyokütle, yakıt olarak kullanılan organik malzemedir. Odun, tarım artıkları, hayvan gübresi ve belediye atıklarının organik kısmı bu kategoriye girer. İnsanlar tarih öncesi çağlardan beri ısınmak için biyokütle yakmaktadır. Günümüzde ise elektrik üretimi ve sıvı yakıt üretiminde de kullanılmaktadır.

Kullanım şekli çeşitlilik gösterir. Gelişmekte olan ülkelerin kırsal kesimlerinde odun ve kömür hala yemek pişirmek için kullanılır. Sanayileşmiş ülkelerde ise biyokütle, odun peletleri veya tarımsal atıkları yakan santrallere enerji sağlar. Bazı tesisler biyokütleyi gazlaştırarak türbinleri çalıştırabilen veya kimyasallar üretebilen sentez gazı üretir. Anaerobik sindiriciler ise gübre ve gıda atıklarından metan gazı yakalar.

Biyokütle, yeniden yetiştirildiği takdirde yenilenebilirdir. Bitkiler, yakmanın saldığı aynı CO2'yi emerse, teorik olarak karbon nötrdür. Gerçeklik ise daha karmaşıktır. Taşıma, işleme ve arazi kullanımındaki değişiklikler dengeyi etkiler. Okyanus ötesinden taşınan odun peletlerinin yakılması, kısa vadede kömürden daha fazla emisyon yayabilir. Biyokütlenin faydalı mı yoksa zararlı mı olduğuna bağlam karar verir.

Ortak kaynaklar

• Odun ve odun peletleri
• Bitki kalıntıları
• Hayvan gübresi
• Gıda atığı
• Enerji bitkileri