Biomassa is organisch materiaal dat als brandstof wordt gebruikt. Het omvat hout, gewasresten, dierlijke mest en het organische deel van gemeentelijk afval. Mensen verbranden biomassa al sinds de prehistorie voor verwarming. Tegenwoordig wordt het ook gebruikt voor de opwekking van elektriciteit en de productie van vloeibare brandstoffen.

Het gebruik ervan varieert. In plattelandsgebieden van ontwikkelingslanden wordt er nog steeds gekookt met hout en houtskool. In geïndustrialiseerde landen wordt biomassa gebruikt om centrales aan te drijven die houtpellets of landbouwafval verbranden. Sommige installaties vergassen biomassa om syngas te produceren, dat turbines kan aandrijven of chemicaliën kan maken. Anaërobe vergisters winnen methaan uit mest en voedselresten.

Biomassa is hernieuwbaar als het opnieuw wordt geteeld. In theorie is het koolstofneutraal als de planten dezelfde hoeveelheid CO2 opnemen die vrijkomt bij verbranding. De realiteit is echter complexer. Transport, verwerking en veranderingen in landgebruik beïnvloeden allemaal de balans. Het verbranden van houtpellets die over de oceaan worden vervoerd, kan op korte termijn meer uitstoot veroorzaken dan steenkool. De context bepaalt of biomassa helpt of schaadt.

Gemeenschappelijke bronnen

• Hout en houtpellets
• Gewasresten
• Dierlijke mest
• Voedselverspilling
• Energiegewassen