Temel yük, elektrik talebinin taban seviyesidir. Bir şebekenin günün her saati, gece gündüz, yaz kış fark etmeksizin ihtiyaç duyduğu minimum güç miktarıdır. Hastaneler, buzdolapları, veri merkezleri ve sokak lambaları ne olursa olsun sürekli güç çeker. Bu sürekli uğultu temel yüktür.

Enerji şirketleri bunu dikkatlice planlıyor. Sürekli çalışan enerji santralleriyle uzun vadeli sözleşmeler imzalıyorlar: nükleer, kömür, büyük hidroelektrik ve kombine çevrimli doğalgaz santralleri. Bu santrallerin devreye girip çıkması saatler veya günler sürdüğü için, istikrarlı üretim için uygundurlar. Ayrıca tam kapasiteyle çalıştıklarında birim başına en ucuz elektriği üretirler.

Kavram değişiyor. Şebekelere daha fazla güneş ve rüzgar enerjisi eklendikçe, talep eğrisi şekil değiştiriyor. Öğlen saatlerindeki zirveler düzleşiyor, akşam saatlerindeki zirveler ise keskinleşiyor. Bazı analistler, temel yükün öneminin azaldığını ve yerini esnek üretim ve depolamanın aldığını savunuyor. Diğerleri ise istikrarlı bir temele hala ihtiyaç duyulduğunu söylüyor. Tartışmanın özü, rüzgar durduğunda ve güneş battığında ışıkların nasıl açık kalacağıyla ilgili.

Ortak temel yük kaynakları

• Nükleer güç
• Kömür santralleri
• Büyük hidroelektrik barajlar
• Kombine çevrimli doğal gaz
• Jeotermal santraller