Obciążenie bazowe to minimalny poziom zapotrzebowania na energię elektryczną. To minimalna ilość energii, jakiej sieć potrzebuje przez całą dobę, w dzień i w nocy, latem i zimą. Szpitale, lodówki, centra danych i latarnie uliczne pobierają energię bez względu na warunki. Ten stały szum to obciążenie bazowe.

Zakłady użyteczności publicznej starannie to planują. Podpisują długoterminowe umowy z elektrowniami działającymi w sposób ciągły: jądrowymi, węglowymi, dużymi elektrowniami wodnymi i gazowo-parowymi. Rozruch i zatrzymanie tych elektrowni zajmuje godziny lub dni, dlatego są one przystosowane do stabilnej produkcji. Produkują również najtańszą energię elektryczną na jednostkę przy pełnej mocy.

Koncepcja się zmienia. Wraz z dodawaniem do sieci większej ilości energii słonecznej i wiatrowej, krzywa zapotrzebowania zmienia kształt. Szczyty w południe stają się bardziej płaskie. Szczyty wieczorne – ostrzejsze. Niektórzy analitycy twierdzą, że obciążenie podstawowe traci na znaczeniu, zastępowane przez elastyczne wytwarzanie i magazynowanie energii. Inni twierdzą, że nadal potrzebne są stabilne fundamenty. Debata dotyczy tak naprawdę tego, jak utrzymać oświetlenie włączone, gdy wiatr przestaje wiać i zachodzi słońce.

Typowe źródła obciążenia podstawowego

• Energia jądrowa
• Elektrownie węglowe
• Duże zapory hydroelektryczne
• Gaz ziemny w cyklu kombinowanym
• Elektrownie geotermalne