De basislast is de minimale elektriciteitsvraag. Het is de minimale hoeveelheid stroom die een elektriciteitsnet 24 uur per dag, 7 dagen per week, in de zomer en winter nodig heeft. Ziekenhuizen, koelkasten, datacenters en straatverlichting verbruiken continu stroom, ongeacht de omstandigheden. Dat constante gezoem is de basislast.

Energiebedrijven plannen dit zorgvuldig. Ze sluiten langetermijncontracten met energiecentrales die continu draaien: kerncentrales, kolencentrales, grote waterkrachtcentrales en gascentrales met gecombineerde cyclus. Deze centrales hebben uren of dagen nodig om op te starten en af ​​te schakelen, waardoor ze geschikt zijn voor een constante productie. Bovendien produceren ze de goedkoopste elektriciteit per eenheid wanneer ze op volle capaciteit draaien.

Het concept verandert. Naarmate er meer zonne- en windenergie aan het elektriciteitsnet wordt toegevoegd, verandert de vraagcurve. De pieken rond het middaguur vlakken af. De pieken 's avonds worden scherper. Sommige analisten stellen dat basislast minder relevant wordt en wordt vervangen door flexibele opwekking en opslag. Anderen zeggen dat een stabiele basis nog steeds nodig is. Het debat gaat eigenlijk over hoe we de stroomvoorziening kunnen garanderen wanneer de wind wegvalt en de zon ondergaat.

Veelvoorkomende basislastbronnen

• Kernenergie
• Kolencentrales
• Grote waterkrachtcentrales
• aardgas met gecombineerde cyclus
• Geothermische centrales