Karbondioksit, metan, azot oksit ve su buharının ortak bir özelliği vardır: kızılötesi radyasyonu emerler. Bu da onları sera gazı yapar. Güneş ışığı Dünya yüzeyine çarptığında, bir kısmı emilir ve ısı olarak yeniden yayılır. Atmosferdeki sera gazları bu ısıyı hapseder ve her yöne yeniden yayarak gezegeni ısıtır. Bu etki yaşam için hayati önem taşır. Bu etki olmasaydı, Dünya yaklaşık 33 derece Celsius daha soğuk olurdu.

İnsan faaliyetleri bu gazların konsantrasyonunu artırmıştır. Karbondioksit, çok fazla salındığı için ısınmaya en büyük katkıyı sağlayan gazdır. Metan molekül başına daha güçlüdür ancak atmosferde daha hızlı parçalanır. Azot oksit bir yüzyıldan fazla süreyle varlığını sürdürür ve ozon tabakasına da zarar verir. Florlu gazlar az miktarda salınır ancak karbondioksitten binlerce kat daha fazla ısıyı hapseder. Her gazın farklı bir ısınma potansiyeli ve atmosferik ömrü vardır; bu nedenle bilim insanları karşılaştırma için hepsini karbondioksit eşdeğerine dönüştürür.

Başlıca sera gazları

• Karbondioksit: fosil yakıtlar, ormansızlaşma.
• Metan: hayvancılık, pirinç tarlaları, gaz sızıntıları.
• Azot oksit: gübreler, endüstriyel süreçler.
• Florlu gazlar: soğutucu akışkanlar ve aerosoller.

Emisyonları azaltmak, sadece karbondioksiti değil, tüm emisyonları hedeflemek anlamına gelir. Özellikle metan emisyonlarının azaltılması, metan on yıllar içinde atmosferden ayrıldığı için küresel ısınmayı hızla yavaşlatabilir.