Rüzgar ve su, kaya ve toprağı aşındırır. Bu süreç erozyondur ve milyonlarca yıl boyunca manzaraları şekillendirir. Nehirler kanyonlar oyar. Dalgalar uçurumların altını oyar. Buzullar vadileri aşındırır. Rüzgar, kuru tarlalardan üst toprağı alır. Erozyon doğal ve süreklidir, ancak insan faaliyetleri genellikle onu hızlandırır. Bitki örtüsünün temizlenmesi toprağı yağmur ve rüzgara maruz bırakır. Aşırı otlatma toprağı sıkıştırır ve toprağı yerinde tutan kökleri öldürür. İnşaat alanları, yakındaki akarsulara tonlarca tortu bırakır. Sonuç olarak, tarım arazileri kaybolur, su yolları tıkanır ve ekosistemler zarar görür.

Toprak erozyonu, insanlar için en önemli sonuçları doğuran erozyon türüdür. Üst toprak tabakası yavaş yavaş, genellikle yüzyıllar boyunca oluşur. Bu tabaka yıkanıp gittiğinde, verimlilik de onunla birlikte kaybolur. 1930'lardaki Amerikan Büyük Ovaları'ndaki Toz Fırtınası bunun çarpıcı bir örneğiydi. Kuraklık, derin sürüm ve yerli otların ortadan kaldırılması, yüz binlerce insanı yerinden eden devasa toz fırtınalarına yol açtı. Buna karşılık, ABD hükümeti Toprak Koruma Servisi'ni kurdu ve kontur sürümü ve rüzgar perdesi gibi uygulamaları teşvik etti.

Ortak nedenler

• Ormanların yok edilmesi ve bitki örtüsünün kaldırılması.
• Hayvanların aşırı otlaması.
• Yoğun toprak işleme ve tek tip ürün yetiştirme.
• İnşaat ve yol yapımı.

Erozyon her zaman dramatik olmayabilir. Bir tarla yılda bir milimetre toprak kaybedebilir ve verim düşene kadar kimse bunu fark etmez.