Wind en water slijten gesteente en grond weg. Dat proces heet erosie en het vormt landschappen gedurende miljoenen jaren. Rivieren slijpen canyons uit. Golven ondermijnen kliffen. Gletsjers slijpen valleien af. Wind verwijdert de vruchtbare bovenlaag van droge velden. Erosie is een natuurlijk en continu proces, maar menselijke activiteiten versnellen het vaak. Het verwijderen van vegetatie stelt de grond bloot aan regen en wind. Overbegrazing verdicht de grond en doodt de wortels die de grond op zijn plaats houden. Bouwplaatsen lozen tonnen sediment in nabijgelegen beken. Het resultaat is verloren landbouwgrond, verstopte waterwegen en beschadigde ecosystemen.

Bodemerosie is de meest ingrijpende vorm van erosie voor de mens. De vruchtbare bovenlaag van de bodem vormt zich langzaam, vaak over eeuwen. Wanneer deze wegspoelt, verdwijnt ook de vruchtbaarheid. De Dust Bowl van de jaren 30 in de Amerikaanse Great Plains was een treffend voorbeeld. Droogte, diep ploegen en het verwijderen van inheemse grassen leidden samen tot enorme stofstormen die honderdduizenden mensen verdreven. Als reactie hierop richtte de Amerikaanse overheid de Soil Conservation Service op en promootte maatregelen zoals contourploegen en windschermen.

Veelvoorkomende oorzaken

• Ontbossing en verwijdering van vegetatie.
• Overbegrazing door vee.
• Intensief ploegen en monocultuurlandbouw.
• Bouw en wegenbouw.

Erosie is niet altijd dramatisch. Een veld kan een millimeter grond per jaar verliezen zonder dat iemand het merkt, totdat de opbrengsten tientallen jaren later dalen.