Mısırdan elde edilen plastik. Alglerden elde edilen plastik. Bakterilerden elde edilen plastik. Biyoplastikler, petrolden ziyade yenilenebilir biyolojik kaynaklardan elde edilen plastiklerdir. Fosil yakıtlara olan bağımlılığı azaltmayı ve bazı durumlarda kullanımdan sonra biyolojik olarak parçalanmayı vaat ediyorlar. Gerçeklik daha karmaşık. Tüm biyoplastikler biyolojik olarak parçalanabilir değildir ve tüm biyolojik olarak parçalanabilir plastikler biyolojik kaynaklı değildir.

En yaygın biyoplastik, fermente bitki nişastasından yapılan polilaktik asit veya PLA'dır. Kompostlanabilir bardaklarda, gıda kaplarında ve 3D baskı filamentlerinde kullanılır. Biyolojik olarak parçalanabilir, ancak yalnızca endüstriyel kompostlama koşullarında. Çöp depolama alanlarında kalıcıdır. Polihidroksialkanoatlar veya PHA'lar bakteriler tarafından üretilir ve toprakta ve suda biyolojik olarak parçalanır. Daha pahalı ve daha az yaygındırlar. Biyo-polietilen, kimyasal olarak geleneksel polietilenle aynıdır ancak şeker kamışından yapılır. Biyolojik olarak parçalanabilir değildir, ancak daha düşük bir karbon ayak izine sahiptir.

Biyoplastikler çeşitli zorluklarla karşı karşıya. Geleneksel plastiklerden daha pahalılar. Tarım arazileri için gıda ürünleriyle rekabet ediyorlar. Geleneksel plastiklere benzeseler de farklı davrandıkları için geri dönüşüm akışlarını kirletebilirler. Kompostlama altyapısı sınırlı. Ayrıca "biyoplastik" etiketi, tüketicileri ürünün arka bahçelerinde kaybolacağı yanılgısına düşürebilir.

Biyoplastikler plastik kirliliğine bir çözüm değildir. Sadece bir seçenektir ve faydaları nasıl üretildiklerine, kullanıldıklarına ve bertaraf edildiklerine bağlıdır.