Mısır üretim bölgesinde kuraklık baş gösterir ve bazı tarlalar diğerlerine göre iki kat daha fazla verim verir. Tarımsal genomik, bunun nedenini araştırır. Genomik bilimi, verim, hastalık direnci, kuraklık toleransı ve besin içeriğinin ardındaki genleri bulmak için bitkilerin ve hayvanların DNA'sını inceleyerek tarıma uygular. Amaç, geleneksel seçimin izin verdiğinden daha hızlı bir şekilde daha iyi bitki ve hayvanlar yetiştirmektir.

Geleneksel ıslah, gözlem ve sabra dayanır. Bir ıslahçı iki çeşidi çaprazlar, yavruları yetiştirir ve en iyisini seçer. Bu yıllar sürer. Genomik araçlar bu döngüyü kısaltır. Islahçılar binlerce bitkinin DNA'sını sıralar, istenen özelliklerle bağlantılı belirteçleri tanımlar ve fideler tarlaya ulaşmadan önce seçim yaparlar. Genomik seçim, süt sığırı ıslahını dönüştürdü ve buğday, pirinç ve mısıra da yayılıyor.

Bu teknoloji aynı zamanda bazı soruları da beraberinde getiriyor. CRISPR ile gen düzenleme, geleneksel ıslah yöntemleriyle asla ortaya çıkmayacak özellikler kazandırabiliyor. Hangi düzenlemelerin kabul edilebilir olduğuna kim karar veriyor? Elde edilen tohumların sahibi kim? Gelişmekte olan ülkelerdeki çiftçiler lisans ücretlerini karşılayamayabilir. Bilim hızla ilerliyor, kurallar ise yavaş değişiyor.

Tarımsal genomik sadece daha büyük hasatlar elde etmekle ilgili değil. Artan bir nüfusu daha az araziyle, daha az suyla ve değişen bir iklimde beslemekle ilgili. Bu alanın karşılamaya çalıştığı zorluk da bu.