Bir banka mevduat kabul eder, kredi verir ve ödeme hizmetleri sunar. Bir işletmedir, ancak aynı zamanda bir kamu güvenidir. Mevduatlar hükümet tarafından sigortalanır ve bankalar acil durumlarda merkez bankası kredilerine erişebilir. Bu güvenlik ağı, bankaların ekonomi için hayati önem taşımasından kaynaklanmaktadır. Bankalar iflas ettiğinde, hasar yayılır.

Bankalar faiz farkından para kazanırlar. Mevduat sahiplerine düşük faiz öderler ve borç alanlardan daha yüksek faiz alırlar. Aradaki fark işletme maliyetlerini karşılar ve kar sağlar. Ayrıca hesap bakımı, kredili mevduat, havale, varlık yönetimi ve yatırım bankacılığı gibi hizmetler için de ücret kazanırlar. JPMorgan Chase ve Bank of America gibi en büyük bankalar bunların hepsini ve daha fazlasını yaparlar.

Bankacılık sektörü yoğun bir şekilde düzenlenmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Federal Rezerv, Para Birimi Denetleme Ofisi, Federal Mevduat Sigorta Kurumu ve eyalet düzenleyicileri bankaları denetlemektedir. Sermaye gereksinimlerini belirler, stres testleri yapar ve kredi verme uygulamalarını incelerler. Kurallar karmaşıktır ve uyum maliyetlidir. Ancak 2008 mali krizi, düzenlemenin başarısız olması durumunda neler olduğunu gösterdi.

Çoğu insan bankalarla çek hesapları, tasarruf hesapları, banka kartları ve mobil uygulamalar aracılığıyla etkileşim kuruyor. Şubelerin önemi azalıyor. Ancak bankanın kendisi ortadan kalkmayacak. Paranın hareket etme biçiminde çok merkezi bir rol oynuyor.