Bank przyjmuje depozyty, udziela pożyczek i świadczy usługi płatnicze. Jest przedsiębiorstwem, ale jednocześnie instytucją powierniczą. Depozyty są ubezpieczone przez rząd, a banki mają dostęp do pożyczek banku centralnego w sytuacjach kryzysowych. Ta sieć bezpieczeństwa istnieje, ponieważ banki są niezbędne dla gospodarki. Kiedy bankrutują, szkody się rozprzestrzeniają.

Banki zarabiają na spreadzie. Oferują deponentom niskie oprocentowanie, a kredytobiorcom wyższe. Różnica pokrywa koszty operacyjne i generuje zysk. Pobierają również opłaty za usługi: prowadzenie konta, debet, przelewy bankowe, zarządzanie majątkiem i bankowość inwestycyjną. Największe banki, takie jak JPMorgan Chase i Bank of America, robią to wszystko i jeszcze więcej.

Bankowość jest ściśle regulowana. W Stanach Zjednoczonych nadzór nad bankami sprawują Rezerwa Federalna, Urząd Kontrolera Waluty (Office of the Comptroller of the Currency), Federalna Korporacja Ubezpieczeń Depozytów (Federal Deposit Insurance Corporation) oraz organy regulacyjne poszczególnych stanów. Ustanawiają one wymogi kapitałowe, przeprowadzają testy warunków skrajnych i badają praktyki udzielania pożyczek. Przepisy są skomplikowane, a ich przestrzeganie kosztowne. Kryzys finansowy z 2008 roku pokazał jednak, co się dzieje, gdy regulacje zawodzą.

Większość ludzi korzysta z banków za pośrednictwem rachunków bieżących, kont oszczędnościowych, kart debetowych i aplikacji mobilnych. Oddziały tracą na znaczeniu. Ale sam bank nie zniknie. Jest zbyt centralnym elementem obiegu pieniędzy.