İmar planlaması, arazinin nasıl kullanılabileceğini ve üzerine ne kadar yapı inşa edilebileceğini düzenleyen bir dizi belediye yönetmeliğidir. Bir şehri konut, ticari, sanayi, karma kullanım gibi bölgelere ayırır ve her bölge için kurallar belirler. Bu kurallar, bina yüksekliği, yoğunluk, geri çekme mesafeleri, otopark ve izin verilen kullanımları kapsar.

İmar planlaması şehirleri derinden şekillendirir. İnsanların nerede yaşadığını, nerede çalıştığını ve ikisi arasında ne kadar yol kat etmeleri gerektiğini belirler. Bir mahallenin bakkal dükkanı mı yoksa sadece evler mi içereceğini belirler. Bir binanın yüksek mi yoksa alçak mı olması gerektiğini belirler. Bir şehrin sahip olduğu en güçlü araçlardan biridir.

İmar planlamasının karmaşık bir tarihi vardır. Mahalleleri uyumsuz kullanımlardan korumak için kullanılmış, ancak aynı zamanda insanları dışlamak ve ayrımcılığı dayatmak için de kullanılmıştır. Birçok şehir şimdi daha fazla konut, daha fazla karma kullanımlı gelişme ve daha yürünebilir mahalleler sağlamak için imar planlamasını yeniden düzenliyor. İmar planlaması mülk değerlerini ve yaşam kalitesini etkilediği için tartışma genellikle hararetli geçmektedir.

Mimarlar ve geliştiriciler için, imar planı anlaşılması gereken ilk kısıtlamadır. Bir arazinin imar planı, tek bir çizgi çizilmeden önce neyin inşa edilebileceğini belirler. Bunu göz ardı ederseniz, proje izin aşamasında başarısız olur.