Pasif tasarım, binanın kendisini -şeklini, yönünü, malzemelerini ve açıklıklarını- kullanarak mümkün olduğunca az mekanik yardımla konforlu bir ortam sağlamayı hedefler. Amaç, ısıtma ve soğutmayı tamamen ortadan kaldırmak değil, yükü azaltarak kalan mekanik sistemin daha küçük ve daha ucuz bir şekilde çalıştırılmasını sağlamaktır.

Yönlendirme önemlidir. Kuzey yarımkürede, güneye bakan pencereler kış güneşini toplar. Saçaklar yazın yüksekten gelen güneşi engellerken, kışın alçaktan gelen güneşi içeri alır. Zemin ve duvarlardaki ısı kütlesi gündüz ısıyı emer ve gece salar. Çapraz havalandırma, hakim esintileri kullanarak sıcak havayı binadan dışarı atar.

İklim, stratejiyi belirler. Sıcak ve kuru bölgelerde, kalın duvarlar, küçük pencereler ve avlular iç mekanları serin tutar. Nemli tropik bölgelerde, yükseltilmiş zeminler ve derin verandalar hava akışını destekler. Soğuk iklimlerde ise kompakt formlar ve kalın yalıtım ısıyı muhafaza eder. Bir iklimde işe yarayan bir tasarım, başka bir iklimde başarısız olabilir.

Pasif tasarım bir stil değil, herhangi bir bina tipine uygulanabilen bir dizi ilkedir. En iyi pasif tasarımlar neredeyse görünmezdir. Bina sadece doğru hissettirir.