Çobanlık, evcil hayvanların otlatılmasına dayalı bir geçim stratejisidir. Çobanlar, çevreye bağlı olarak sığır, koyun, keçi, deve, yak veya ren geyiği yetiştirirler. Süt, et, kan, deri, yün gibi hayvansal ürünlere bağımlıdırlar. Bazı gruplar tamamen göçebedir ve sürekli hareket halindedir. Diğerleri ise sabit yaz ve kış otlakları arasında hareket ederek, bir ana üsse sahip olarak transhümanizm uygularlar. Çobanlık, ekin yetiştirmek için çok kuru, dik veya soğuk olan arazilerde en iyi sonucu verir.

Hayvancılık sosyal hayatı şekillendirir. Hayvanlar zenginliktir. Başlık parası genellikle sığır olarak ödenir ve bir ailenin statüsü sürü büyüklüğüyle ölçülür. Erkekler genellikle hayvanları yönetirken, kadınlar süt işleme ve ev ekonomisini yönetir. Çobanlar hayvan davranışları, otlama düzenleri ve hava durumu hakkında ayrıntılı bilgi edinirler. Ayrıca çiftçilerle gergin ama gerekli ilişkiler sürdürürler, et ve süt ürünlerini tahıl ve aletlerle takas ederler.

Ortak kalıplar

• Mevsimsel otlakları takip eden göçebe sürüler.
• Başlık parası hayvan olarak ödenir.
• Süt ve kan günlük temel gıdalardır.
• Çiftçi topluluklarıyla ticaret.

Çobanlık yapanlar, önceki çağlardan kalma bir topluluk değiller. Birçoğu modern ekonomilerde faaliyet gösteriyor, şehir pazarlarında hayvan satıyor ve sürülerini yönetmek için kamyon ve telefon kullanıyor.