Pasterstwo to strategia przetrwania oparta na wypasaniu udomowionych zwierząt. Pasterze hodują bydło, owce, kozy, wielbłądy, jaki lub renifery, w zależności od środowiska. Polegają na produktach zwierzęcych: mleku, mięsie, krwi, skórach i wełnie. Niektóre grupy prowadzą całkowicie koczowniczy tryb życia, stale się przemieszczając. Inne stosują transhumancję, przemieszczając się między stałymi pastwiskami letnimi i zimowymi, utrzymując jednocześnie bazę. Pasterstwo najlepiej sprawdza się na terenach zbyt suchych, stromych lub zimnych pod uprawy.

Pastwisko kształtuje życie społeczne. Zwierzęta to bogactwo. Zapłata za pannę młodą jest często dokonywana w postaci bydła, a pozycja rodziny mierzona jest wielkością stada. Mężczyźni zazwyczaj kontrolują hodowlę zwierząt, podczas gdy kobiety zajmują się przetwórstwem mleka i gospodarką domową. Pasterze zdobywają szczegółową wiedzę o zachowaniu zwierząt, sposobach wypasu i pogodzie. Utrzymują również napięte, ale niezbędne relacje z rolnikami, wymieniając mięso i nabiał na zboże i narzędzia.

Typowe wzorce

• Stada wędrowne podążające za sezonowymi pastwiskami.
• Zapłata za pannę młodą odbywała się w postaci bydła.
• Mleko i krew to podstawowe pożywienie.
• Handluj ze społecznościami rolniczymi.

Pasterze nie są pozostałością z dawnych czasów. Wielu z nich funkcjonuje w nowoczesnych gospodarkach, sprzedając bydło na targowiskach miejskich i zarządzając stadami za pomocą ciężarówek i telefonów.