İnsanlık tarihinin büyük bir bölümünde insanlar gruplar halinde yaşıyordu: genellikle akrabalık bağıyla birbirine bağlı, belki on beş ila elli kişiden oluşan küçük gruplar. Üyeler mevsimlere göre hareket ediyor, av ve bitki kaynaklarını takip ediyordu. Grup, avcı-toplayıcı halkların klasik sosyal örgütlenme biçimidir ve Kalahari'deki !Kung San halkı, İnuit grupları ve birçok Avustralya Aborjin topluluğunda belgelenmiştir.

Gruplar genellikle eşitlikçi olarak tanımlanır ve bu genel olarak doğrudur. Liderlik genellikle gayri resmi ve duruma bağlıdır. Yetenekli bir avcı veya saygın bir yaşlı kararlara rehberlik edebilir, ancak hiç kimse güçle desteklenen kalıcı bir otoriteye sahip değildir. Paylaşım merkezdedir. Büyük bir avdan elde edilen et geniş çapta dağıtılır ve istifçilik sosyal kınamaya yol açar. Anlaşmazlıklar tartışma, kaçınma veya bölünme yoluyla çözülür; bu durumda grup basitçe ayrılır ve birbirinden uzaklaşır.

Tipik özellikler

• Küçük boyut ve yüksek hareket kabiliyeti.
• Akrabalık, temel düzenleyici ilke olarak.
• Esnek üyelik; insanlar kamplara katılıp ayrılabilirler.
• Az miktarda birikmiş servet veya resmi hiyerarşi.

Bu toplumlar donmuş kalıntılar değiller. Tarihleri ​​var, değişen koşullara uyum sağlıyorlar ve bugün birçoğu devletler ve piyasalarla etkileşim halindeyken topluluk örgütlenmelerini sürdürüyor.