Yaklaşık 12.000 yıl önce, dünyanın çeşitli bölgelerindeki insanlar, yabani yiyecekleri takip etmek yerine bilinçli olarak tohum ekmeye ve hayvan yetiştirmeye başladılar. Genellikle Neolitik Devrim olarak adlandırılan bu değişim, bir gecede veya her yerde aynı anda gerçekleşmedi. Bereketli Hilal, Çin, Orta Amerika, And Dağları ve Afrika'nın bazı bölgelerinde bağımsız olarak gelişti. Her bölge kendi bitki ve hayvan türlerini evcilleştirdi.

Tarım, geçim veya ticaret amacıyla yoğun bitki ve hayvan yetiştiriciliği anlamına gelir. Avcı-toplayıcılıkla karşılaştırıldığında, dönüm başına daha fazla gıda üretir ve bu da daha büyük nüfusları destekler. Bununla birlikte, daha fazla emek gerektirir, insanları sabit arazilere bağlar ve depolanabilen, vergilendirilebilen veya ticareti yapılabilen fazlalıklar yaratır. Bu fazlalıklar şehirleri, orduları ve uzmanlaşmış zanaatları besledi, ancak aynı zamanda yeni zaaflar da getirdi: ürün kıtlığı, toprak tükenmesi ve salgın hastalıklar.

Sonuçlar

• Yerleşik köyler zamanla kasabalara ve sonunda eyaletlere dönüştü.
• Toprak ve sürüler, miras yoluyla devredilecek ve korunacak mülk haline geldi.
• Bazı hanelerin daha fazla mal varlığı biriktirmesiyle sosyal hiyerarşiler genişledi.
• Beslenme alışkanlıkları daraldı ve bu durum, yiyecek arama ve toplama ile karşılaştırıldığında bazen sağlığa zarar verdi.

Tarım sadece yaşamı iyileştirmedi. Hem iyi hem de kötü yönde, yaşamı yeniden düzenledi.