Około 12 000 lat temu ludzie w wielu częściach świata zaczęli celowo sadzić nasiona i opiekować się zwierzętami, zamiast podążać za dzikim pożywieniem. Ta zmiana, często nazywana rewolucją neolityczną, nie nastąpiła z dnia na dzień ani nie objęła wszystkich naraz. Rozwinęła się niezależnie w Żyznym Półksiężycu, Chinach, Mezoameryce, Andach i niektórych częściach Afryki. Każdy region udomowił własny zestaw roślin i zwierząt.

Rolnictwo oznacza intensywną uprawę roślin i hodowlę zwierząt na własne potrzeby lub w celach handlowych. W porównaniu z zbieractwem, produkuje więcej żywności z akra, co pozwala na utrzymanie większej populacji. Wymaga również więcej pracy, wiąże ludzi z ustalonymi działkami i generuje nadwyżki, które można magazynować, opodatkowywać lub sprzedawać. Nadwyżki te napędzały miasta, armie i wyspecjalizowane rzemiosła, ale przyniosły również nowe zagrożenia: nieurodzaj, wyjałowienie gleby i epidemie.

Konsekwencje

• Osiadłe wioski rozrosły się w miasta, a z czasem w państwa.
• Ziemia i stada stały się własnością, którą należało dziedziczyć i bronić.
• Hierarchie społeczne poszerzały się w miarę jak w niektórych gospodarstwach domowych gromadziło się więcej ludzi.
• Dieta była węższa, czasami szkodliwa dla zdrowia w porównaniu ze zbieractwem.

Rolnictwo nie tylko poprawiało jakość życia. Ono je reorganizowało, na lepsze i gorsze.