İpekböcekçiliği, ham ipek üretmek amacıyla ipekböceklerinin yetiştirilmesidir. Geleneklere göre bu uygulama MÖ 2700 civarında Çin'de başlamış ve binlerce yıl boyunca sıkı bir şekilde korunan bir sır olarak kalmıştır. İpek, antik dünyada en değerli ticaret mallarından biri haline gelmiş ve İpek Yolu adını ondan almıştır.

Süreç, yalnızca dut yapraklarıyla beslenen dut ipekböceği (Bombyx mori) ile başlar. Çiftçiler, tırtılları kapalı alanlarda yetiştirir ve günde birkaç kez doğranmış yapraklarla beslerler. Yaklaşık bir ay sonra, böcekler bir kilometreye kadar uzanan tek bir ipek ipliğinden oluşan bir koza örerler. Kozalar hasat edilir ve pupalar, ipliği koparmadan önce ısıtılarak öldürülür. İplikler bir araya getirilerek iplik haline getirilir.

Olayın gerçekleştiği yer

• Dünyanın ham ipek üretiminin büyük bir kısmı Çin ve Hindistan'da gerçekleşiyor.
• Özbekistan, Tayland ve Brezilya önemli üreticilerdir.
• Küçük ölçekli ipekböcekçiliği kırsal geçim kaynaklarını destekliyor.
• Tussah gibi yabani ipekler, diğer güve türlerinden elde edilir.

İpekböcekçiliği emek yoğun bir iştir ve sıcaklık ile hastalıklara karşı hassastır. Ayrıca sürekli dut yaprağı tedarikine ihtiyaç duyar, bu nedenle ipekböceği yetiştiriciliği ve dut ağacı yetiştiriciliği genellikle birlikte yapılır.