Jedwabnictwo to hodowla jedwabników w celu produkcji surowego jedwabiu. Praktyka ta, według tradycji, rozpoczęła się w Chinach około 2700 roku p.n.e. i przez tysiące lat była pilnie strzeżoną tajemnicą. Jedwab stał się jednym z najcenniejszych towarów handlowych w starożytnym świecie, a od niego wzięła swoją nazwę nazwa Jedwabnego Szlaku.

Proces rozpoczyna się od jedwabnika morwowego (Bombyx mori), który żywi się wyłącznie liśćmi morwy. Rolnicy hodują gąsienice w pomieszczeniach, karmiąc je posiekanymi liśćmi kilka razy dziennie. Po około miesiącu robaki tkają kokon z pojedynczej nici jedwabiu, o długości do kilometra. Kokony są zbierane, a poczwarki zabijane w wysokiej temperaturze, zanim zdążą się wydostać i przerwać nić. Włókna są zwijane w przędzę.

Gdzie to się dzieje

• Chiny i Indie produkują większość światowego surowca jedwabiu
• Uzbekistan, Tajlandia i Brazylia są znaczącymi producentami
• Drobna hodowla jedwabników wspiera życie mieszkańców wsi
• Dzikie jedwabniki, takie jak tussah, pochodzą od innych gatunków ćmy

Hodowla jedwabników jest pracochłonna i wrażliwa na temperaturę oraz choroby. Wymaga również stałego dopływu liści morwy, dlatego hodowla jedwabników i uprawa morwy zazwyczaj idą w parze.