Kobiecość to nie biologia. To zbiór społecznych oczekiwań związanych z kobiecością – jak wyglądać, mówić, poruszać się i odnosić do innych. Oczekiwania te różnią się w zależności od kultury i epoki. W wiktoriańskiej Anglii kobiecość oznaczała skromność i domową atmosferę. W korporacyjnej Ameryce lat 80. XX wieku oznaczała poduszki na ramionach i asertywność. Dziś definicje te są kontrowersyjne i wielorakie.

Socjologowie odróżniają kobiecość od kobiecości. Osoba może być kobietą i nie uosabiać kobiecości. Osoba może być mężczyzną i uosabiać kobiecość. Płeć to coś, co ludzie robią, a nie coś, czym są – argumentowali Candace West i Don Zimmerman w swoim klasycznym artykule z 1987 roku.

Wspólne oczekiwania

• Wygląd: miękkość, zadbany, modny
• Emocje: ciepło, troskliwość, ekspresja
• Zachowanie: uprzejmość, współpraca, szacunek
• Seksualność: skromność, pożądanie, monogamia

Kobiecość z natury nie jest opresyjna. Ale gdy jest rygorystycznie egzekwowana, ogranicza możliwości wyboru. Mężczyźni naruszający kobiece normy spotykają się z homofobicznymi obelgami. Kobiety, które je odrzucają, są nazywane niekobiecymi lub jeszcze gorzej.