Vrouwelijkheid is geen biologische kwestie. Het is een geheel van sociale verwachtingen die geassocieerd worden met het vrouw-zijn – hoe je eruit moet zien, hoe je moet spreken, bewegen en hoe je met anderen om moet gaan. Deze verwachtingen variëren per cultuur en tijdperk. In het Victoriaanse Engeland betekende vrouwelijkheid bescheidenheid en huiselijkheid. In het bedrijfsleven van de jaren 80 in Amerika betekende het schoudervullingen en assertiviteit. Tegenwoordig zijn de definities controversieel en divers.

Sociologen maken onderscheid tussen vrouwelijkheid en vrouw-zijn. Iemand kan vrouw zijn zonder vrouwelijkheid te vertonen. Iemand kan man zijn en vrouwelijkheid vertonen. Gender is iets wat mensen doen, niet iets wat ze zijn, betoogden Candace West en Don Zimmerman in hun klassieke artikel uit 1987.

Algemene verwachtingen

• Uiterlijk: zachtheid, verzorging, mode
• Emotie: warmte, zorgzaamheid, expressiviteit
• Gedrag: beleefdheid, samenwerking, respect
• Seksualiteit: bescheidenheid, aantrekkelijkheid, monogamie

Vrouwelijkheid is niet inherent onderdrukkend. Maar wanneer het rigide wordt afgedwongen, beperkt het de keuzes. Mannen die vrouwelijke normen overtreden, worden geconfronteerd met homofobe beledigingen. Vrouwen die ze afwijzen, worden onvrouwelijk genoemd of erger.