Wiele mierzonych cech człowieka – wzrost, wyniki testów inteligencji, czasy reakcji – układa się w mniej więcej symetryczny, dzwonowy rozkład, gdy jest on wykreślany dla dużej populacji. Ten kształt to krzywa normalna, zwana również rozkładem Gaussa. Większość wyników skupia się w pobliżu średniej; mniej pojawia się w ogonach.

Krzywa jest w pełni opisana dwoma parametrami: średnią i odchyleniem standardowym. Około 68% wyników mieści się w granicach jednego odchylenia standardowego od średniej, 95% w granicach dwóch, a 99,7% w granicach trzech. Te wartości procentowe pozwalają badaczom na przeliczenie surowych wyników na percentyle i porównywanie osób w różnych skalach.

Dane rzeczywiste jedynie przybliżają ideał. Skośność i kurtoza pojawiają się, gdy próbki są małe lub gdy procesy leżące u ich podstaw są ograniczone. Mimo to krzywa normalna pozostaje silnym pierwszym przybliżeniem dla wielu zmiennych psychologicznych i biologicznych.

• Symetryczny kształt dzwonka
• Zdefiniowane za pomocą średniej i odchylenia standardowego
• Znane wartości procentowe przy kolejnych odchyleniach standardowych
• Przydatne do standaryzacji wyników

Testy statystyczne często zakładają normalność rozkładu; gdy założenie to jest nietrafione, konieczne jest zastosowanie alternatywnych metod.