Gestalt to niemieckie słowo oznaczające „zorganizowaną całość”. Szkoła psychologii Gestalt podkreślała, że ​​całość percepcji różni się od sumy jej części sensorycznych. Umysł narzuca strukturę, grupując elementy w spójne formy zgodnie z zasadami, które działają automatycznie.

Max Wertheimer, Wolfgang Köhler i Kurt Koffka zakwestionowali tezę, że percepcja jest budowana kawałek po kawałku z elementarnych wrażeń. Wskazali na zjawiska takie jak pozorny ruch – dwa nieruchome światła migające sekwencyjnie są postrzegane jako jedno poruszające się światło – oraz na natychmiastową organizację sceny w figurę i tło. Zasady grupowania obejmują bliskość, podobieństwo, ciągłość, domknięcie i wspólny los. Zasady te opisują, jak układ wzrokowy preferuje proste, stabilne i kompletne struktury.

Idee Gestalt wpłynęły na późniejsze prace nad rozwiązywaniem problemów, wglądem i percepcją społeczną. Chociaż pierwsi psychologowie Gestalt nie określili w pełni mechanizmów fizjologicznych, współczesna nauka o widzeniu potwierdziła, że ​​wiele opisanych przez nich tendencji organizacyjnych pojawia się na wczesnym etapie przetwarzania korowego.

Nie widzimy zbioru krawędzi i plam. Widzimy obiekty, sceny i wzory. Psychologia Gestalt nazwała to osiągnięcie.