Rewolucja to fundamentalna i stosunkowo szybka transformacja władzy politycznej, a często i struktury społecznej. Rewolucje zazwyczaj wiążą się z masową mobilizacją, upadkiem lub obaleniem istniejącego reżimu i próbą ustanowienia nowego porządku.

Przyczyny obejmują długoterminową presję strukturalną – zmiany gospodarcze, słabość państwa, podziały w elitach – oraz czynniki krótkoterminowe, takie jak kryzys fiskalny czy klęska militarna. Skutki są różne: niektóre rewolucje prowadzą do trwałych zmian instytucjonalnych; inne przynoszą cykle przemocy, nowe dyktatury lub częściowe przywrócenie starego porządku. Rewolucje francuska, rosyjska i chińska pozostają centralnymi punktami odniesienia.

Ideologia rewolucyjna dostarcza uzasadnienia i kierunku, jednak praktyczne walki o władzę często zmieniają pierwotne cele. Studia porównawcze poszukują wzorców, nie zacierając specyfiki każdego przypadku. Groźba rewolucji lub wspomnienie rewolucji nadal wpływa na zachowanie władców i opozycji.

Udana rewolucja wyznacza na nowo granice tego, co politycznie możliwe.