Jądro atomowe to centralny rdzeń atomu. Zawiera protony i neutrony, które zbiorczo nazywane są nukleonami. Jądro niesie niemal całą masę atomu, ale zajmuje jedynie niewielki ułamek jego objętości. Gdyby atom miał rozmiar stadionu piłkarskiego, jądro byłoby wielkości ziarnka grochu w środku. Jądro jest utrzymywane w całości przez silne siły jądrowe, które pokonują odpychanie elektryczne między protonami. Bez nich jądro by się rozpadło.

Liczba protonów w jądrze atomowym określa pierwiastek. Wodór ma jeden proton. Hel ma dwa. Węgiel ma sześć. Uran ma dziewięćdziesiąt dwa. Liczba neutronów może się zmieniać, tworząc izotopy. Węgiel-12 ma sześć neutronów. Węgiel-14 ma osiem. Niektóre izotopy są stabilne. Inne są radioaktywne i zanikają z czasem. Jądro atomowe zostało odkryte przez Ernesta Rutherforda w 1911 roku w wyniku eksperymentów z cząstkami alfa. Odkrył on, że większość cząstek alfa przechodzi przez cienką złotą folię, ale niektóre odbijają się. Oznaczało to, że atom składał się głównie z pustej przestrzeni z gęstym, dodatnio naładowanym rdzeniem.

Fakty dotyczące jądra

• Composition. Protony i neutrony.
• Masa. Prawie cała masa atomu.
• Rozmiar. Malutki w porównaniu z atomem.
• Siła. Utrzymywane razem przez silną siłę jądrową.
• Discovery. Ernest Rutherford, 1911.

Jądro atomowe to nie to samo, co atom. Atom składa się z jądra i otaczających je elektronów.