Depresja nie jest chorobą jednoznaczną i żaden lek przeciwdepresyjny nie działa na wszystkich. Dostępne obecnie leki działają głównie na serotoninę, noradrenalinę i dopaminę – neuroprzekaźniki, które przekazują sygnały między neuronami. Nie leczą depresji tak, jak antybiotyk leczy infekcję. Łagodzą objawy na tyle, że terapia, zmiana stylu życia i czas na ich działanie są wystarczające.

SSRI, najczęściej przepisywana grupa leków, blokują wychwyt zwrotny serotoniny, pozostawiając jej więcej w synapsach. Przykładami są sertralina i fluoksetyna. Pełne działanie leków występuje po dwóch do sześciu tygodniach, a pierwsze kilka tygodni może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, bezsenność lub lęk, zanim pojawią się korzyści. SNRI zwiększają produkcję noradrenaliny. Starsze grupy leków, takie jak leki trójpierścieniowe i inhibitory MAO, są skuteczne, ale wiążą się z większą liczbą interakcji i działań niepożądanych, dlatego zazwyczaj pojawiają się na późniejszym etapie leczenia.

Co pacjenci powinni wiedzieć:

• Czas. Pełne korzyści często osiąga się po miesiącu lub dłużej.
• Skutki uboczne. Wiele z nich zanika po tygodniu lub dwóch, niektóre jednak pozostają.
• Przerwanie. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia. Stopniowo zmniejszaj dawkę pod nadzorem lekarza.
• Ryzyko samobójstwa. U niektórych pacjentów, zwłaszcza młodszych, wczesne leczenie może nasilać myśli samobójcze. Ważne jest ścisłe monitorowanie.

Leki przeciwdepresyjne stosuje się również w leczeniu zaburzeń lękowych, przewlekłego bólu i OCD, często w innych dawkach niż w leczeniu depresji.