Kiedy temperatura wody morskiej wzrasta zaledwie o jeden lub dwa stopnie powyżej normalnego poziomu letniego przez kilka tygodni, wiele koralowców wydala kolorowe glony żyjące w ich tkankach. Koralowce stają się śnieżnobiałe – zjawisko to znane jest jako blaknięcie. Bez symbiotycznych partnerów koralowce tracą główne źródło energii i stają się bardziej podatne na choroby i głód.

Bielenie to reakcja na stres, a nie natychmiastowy wyrok śmierci. Jeśli temperatura szybko się ustabilizuje, koralowce mogą odzyskać glony i zregenerować się. Jednak długotrwałe lub powtarzające się bielenie często prowadzi do śmierci kolonii. Masowe bielenie nasiliło się wraz ze wzrostem globalnych temperatur, wpływając na rafy od Karaibów po Wielką Rafę Koralową i środkowy Pacyfik.

Lokalne czynniki stresogenne, takie jak zanieczyszczenie i przełowienie, mogą obniżyć próg bielenia. Zarządcy monitorują prognozy temperatury morza, aby przewidywać zdarzenia i czasami podejmują interwencje, takie jak zacienianie lub wspomagana ewolucja, choć ochrona na dużą skalę ostatecznie zależy od redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Kiedyś tętniąca życiem rafa może w ciągu jednego ciepłego sezonu zamienić się w krajobraz pełen białych szkieletów.