Reggae narodziło się na Jamajce pod koniec lat 60. XX wieku, ewoluując z wcześniejszych stylów, takich jak ska i rocksteady. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest rytmiczny nacisk na offbeaty, często grane na gitarze lub keyboardzie, na tle stabilnego basu i perkusji.

Teksty piosenek często poruszają tematy sprawiedliwości społecznej, duchowości i życia codziennego, inspirowane myślą rastafariańską i klimatem politycznym wyspy. Bob Marley and the Wailers przyciągnęli uwagę świata do reggae, ale gatunek ten zawsze obejmował szeroką gamę artystów i podstylów, w tym roots reggae, dub, a później dancehall.

Bas jest szczególnie wyrazisty i melodyjny. Perkusiści używają charakterystycznego „one-drop” lub podobnych schematów, które pozostawiają przestrzeń na takt. Ogólny nastrój jest zrelaksowany, a jednocześnie głęboko groove. Wpływ reggae rozprzestrzenił się na cały świat, wpływając na muzykę popularną daleko poza Jamajką.

Słuchanie reggae często wiąże się z odczuwaniem przestrzeni między uderzeniami tak samo jak samych uderzeń.