Całka sumuje nieskończenie wiele małych elementów, aby znaleźć sumę. Pole pod krzywą, przebyta odległość przy danej prędkości, masa pręta o zmiennej gęstości – wszystkie te całki są całkami. Symbol ∫ to wydłużone S, oznaczające sumę.

Istnieją dwa rodzaje całki. Całka oznaczona podaje liczbę, sumę skumulowaną między dwiema granicami. Całka nieoznaczona podaje funkcję, funkcję pierwotną, oraz stałą. Podstawowe twierdzenie rachunku różniczkowego i całkowego łączy całkowanie z różniczkowaniem: są to operacje odwrotne.

W praktyce całkowanie jest trudniejsze niż różniczkowanie. Niektóre funkcje nie mają elementarnej funkcji pierwotnej, dlatego stosuje się metody numeryczne. Do technik tych należą podstawianie, całkowanie przez części oraz całkowanie przez ułamki cząstkowe. Całki pojawiają się w fizyce, inżynierii, rachunku prawdopodobieństwa i ekonomii. Są jednym z dwóch głównych pojęć rachunku różniczkowego i całkowego.

• Reprezentuje akumulację lub obszar pod krzywą
• Całki oznaczone dają liczby; całki nieoznaczone dają funkcje
• Twierdzenie podstawowe łączy je z różniczkowaniem
• Często obliczane numerycznie