Zdanie odrębne to pisemne oświadczenie sędziego, który nie zgadza się z decyzją większości. Nie zmienia ono rozstrzygnięcia. Orzeczenie większości pozostaje w mocy. Zdania odrębne mają jednak znaczenie, ponieważ zachowują argumenty na przyszłość, a czasem stają się podstawą do późniejszego uchylenia orzeczenia.

Naczelny Sędzia John Marshall wprowadził praktykę jednomyślnej większości na początku XIX wieku. Wcześniej każdy sędzia pisał osobno. Zdania odrębne stawały się coraz powszechniejsze wraz z rosnącą liczbą spraw w sądzie i coraz większą złożonością prawa. Niektóre zdania odrębne są znane: zdanie odrębne sędziego Harlana w sprawie Plessy przeciwko Ferguson, zdanie odrębne sędziego Holmesa w sprawie Abrams przeciwko Stanom Zjednoczonym, zdanie odrębne sędziego Blackmuna w sprawie Bowers przeciwko Hardwick.

Rodzaje sprzeciwów

• Czysta różnica zdań: osoba, która nie zgadza się z wynikiem i uzasadnieniem.
• Częściowo się zgadzam, częściowo się nie zgadzam: zgadzam się z niektórymi ustaleniami.
• Zdanie odrębne bez opinii: głosuje przeciw, ale nic nie pisze.
• Sprzeciw per curiam: krótki i niepodpisany.

Zdanie odrębne może sygnalizować, że sprawa nie jest rozstrzygnięta. Gdy skład sądu się zmienia, poprzednio zgłoszony sprzeciw może stać się nową większością. Zdarzało się to wielokrotnie w prawie konstytucyjnym. Złożenie zdania odrębnego jest przejawem optymizmu co do przyszłości. Oznacza ono, że spór nie jest zakończony, nawet jeśli głosowanie zostanie dziś przegrane.