Nie wszystkie systemy prawne wywodzą się z orzecznictwa sądowego. Prawo cywilne, w sensie porównawczym, odnosi się do systemów, które opierają się przede wszystkim na obszernych kodeksach i ustawach pisanych jako głównym źródle prawa, a orzeczenia sądowe odgrywają rolę drugorzędną.

Kraje o tradycji prawa cywilnego zazwyczaj posiadają kodeksy obejmujące zobowiązania, majątek, rodzinę i procedury. Sędziowie stosują i interpretują te kodeksy, zamiast traktować wcześniejsze orzeczenia jako wiążący precedens, jak to ma miejsce w systemie common law. Edukacja prawnicza kładzie nacisk na systematyczną naukę kodeksów.

Termin ten jest również używany w krajach common law w celu odróżnienia sporów prywatnych od postępowań karnych. Kontekst zazwyczaj wyjaśnia, które znaczenie ma zastosowanie. Kodyfikacja prawa cywilnego ma na celu zapewnienie dostępności i spójności, choć interpretacja i dodatkowe badania naukowe nadal kształtują wyniki w praktyce.

• Tradycja prawna oparta na kompleksowych kodeksach
• Sędziowie stosują ustawy bardziej niż wiążące precedensy
• Odmienny od systemów common law
• Używane również w znaczeniu prawa prywatnego innego niż karne