Δεν προκύπτουν όλα τα νομικά συστήματα από δικαστικές γνωμοδοτήσεις. Το αστικό δίκαιο, με τη συγκριτική έννοια, αναφέρεται σε συστήματα που βασίζονται κυρίως σε ολοκληρωμένους γραπτούς κώδικες και νόμους ως κύρια πηγή δικαίου, με τις δικαστικές αποφάσεις να διαδραματίζουν δευτερεύοντα ρόλο.

Οι χώρες που ακολουθούν την παράδοση του αστικού δικαίου συνήθως διατηρούν κώδικες που καλύπτουν τις υποχρεώσεις, την περιουσία, την οικογένεια και τη δικονομία. Οι δικαστές εφαρμόζουν και ερμηνεύουν αυτούς τους κώδικες αντί να αντιμετωπίζουν προηγούμενες υποθέσεις ως δεσμευτικό προηγούμενο στο στυλ του κοινού δικαίου. Η νομική εκπαίδευση δίνει έμφαση στη συστηματική μελέτη των κωδίκων.

Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης πιο χαλαρά στις χώρες του common law για τη διάκριση των ιδιωτικών διαφορών από τις ποινικές διώξεις. Το πλαίσιο συνήθως διευκρινίζει ποια έννοια εφαρμόζεται. Η κωδικοποίηση του αστικού δικαίου στοχεύει στην προσβασιμότητα και τη συνοχή, αν και η ερμηνεία και η συμπληρωματική ακαδημαϊκή έρευνα εξακολουθούν να διαμορφώνουν τα αποτελέσματα στην πράξη.

• Νομική παράδοση επικεντρωμένη σε ολοκληρωμένους κώδικες
• Οι δικαστές εφαρμόζουν τους νόμους περισσότερο από δεσμευτικά προηγούμενα
• Διαφορετικό από τα συστήματα κοινού δικαίου
• Χρησιμοποιείται επίσης για να σημάνει μη ποινικό ιδιωτικό δίκαιο