Po uzyskaniu ochrony ubezpieczeniowej niektórzy ludzie podejmują mniej środków ostrożności. Ryzyko moralne to skłonność ubezpieczonych do zmiany swojego zachowania w sposób zwiększający prawdopodobieństwo lub wysokość straty, ponieważ nie ponoszą już pełnych kosztów.

Przykładami mogą być: niedostateczna ostrożność w zamykaniu nieruchomości, opóźnianie napraw lub korzystanie z opieki medycznej częściej niż to konieczne. Pokusa moralna różni się od selekcji negatywnej, która dotyczy tego, kto wykupuje ubezpieczenie; pokusa moralna dotyczy tego, jak zachowują się ubezpieczeni po zawarciu ubezpieczenia. Oba problemy wynikają z asymetrii informacji.

Ubezpieczyciele ograniczają ryzyko moralne poprzez franszyzy, współubezpieczenie, limity polisy, wyłączenia i wymogi kontroli strat. Dochodzenie roszczeń i wykrywanie oszustw również zapobiegają celowym nadużyciom. Dobrze skonstruowane umowy zapewniają wystarczającą zachętę finansową dla ubezpieczonych, aby zachęcić ich do zachowania należytej staranności, a jednocześnie zapewniają im realną ochronę przed poważnymi stratami.

• Większe podejmowanie ryzyka ze względu na obecność ubezpieczenia
• Odróżnia się od selekcji negatywnej
• Kontrolowane poprzez współpłacenie i monitorowanie
• Podstawowa kwestia w projektowaniu umów ubezpieczeniowych