Sommige mensen nemen minder voorzorgsmaatregelen als ze eenmaal verzekerd zijn. Moreel risico is de neiging van verzekerden om hun gedrag aan te passen op een manier die de kans op of de omvang van een schadegeval vergroot, omdat ze niet langer de volledige kosten dragen.

Voorbeelden hiervan zijn minder zorgvuldigheid bij het afsluiten van eigendommen, het uitstellen van reparaties of het zoeken naar meer medische zorg dan nodig. Moreel risico verschilt van averechtse selectie, dat betrekking heeft op wie een verzekering afsluit; moreel risico betreft hoe verzekerden zich gedragen nadat de dekking is afgesloten. Beide problemen komen voort uit asymmetrische informatie.

Verzekeraars beperken moreel risico met eigen risico, co-assurantie, polislimieten, uitsluitingen en eisen op het gebied van schadebeperking. Schadeonderzoek en fraudedetectie pakken ook opzettelijk misbruik aan. Goed opgestelde contracten bieden de verzekerde voldoende financiële prikkels om redelijke zorgvuldigheid te stimuleren, terwijl ze tegelijkertijd een zinvolle bescherming bieden tegen ernstige schade.

• Toegenomen risicobereidheid omdat er een verzekering aanwezig is.
• Anders dan averechtse selectie
• Gecontroleerd door kostendeling en monitoring.
• Fundamenteel vraagstuk bij het ontwerpen van verzekeringscontracten