Karawany niegdyś łączyły Chiny z Morzem Śródziemnym przez pustynie i góry. Jedwabny Szlak był siecią szlaków handlowych, aktywną zwłaszcza między II wiekiem p.n.e. a XIV wiekiem n.e., przewożącą jedwab, przyprawy, metale szlachetne, idee i religie przez Eurazję.

Nie istniała żadna pojedyncza droga; nakładające się na siebie trasy łączyły oazy, miasta i sezonowe pastwiska. Imperia wzdłuż szlaków – chińskie, kuszańskie, perskie, islamskie, mongolskie – nakładały podatki i chroniły handel w różnym stopniu. Wymiana kulturowa towarzyszyła handlowi: buddyzm, technologie i motywy artystyczne wędrowały wraz z kupcami.

Upadek nastąpił wraz z rozwojem szlaków morskich i rozbiciem politycznym. Znaleziska archeologiczne i teksty w wielu językach dokumentują ten ruch. Romantyczna nazwa „Jedwabny Szlak” jest współczesna, ale trafnie oddaje dalekosiężne powiązania, które ukształtowały społeczeństwa oddalone od jednego ośrodka politycznego.

• Starożytna euroazjatycka sieć handlowa
• Przewożone towary, technologie i religie
• Połączył Chiny z zachodnią Azją i Europą
• Spadł z powodu konkurencji morskiej