Karavanen verbonden China ooit met de Middellandse Zee over woestijnen en bergen. De Zijderoute was een netwerk van handelsroutes, vooral actief tussen de tweede eeuw voor Christus en de veertiende eeuw na Christus, dat zijde, specerijen, edelmetalen, ideeën en religies door Eurazië vervoerde.

Er bestond niet één enkele weg; in plaats daarvan verbonden overlappende routes oases, steden en seizoensgebonden weidegronden. Rijken langs de routes – Chinees, Kushan, Perzisch, islamitisch, Mongools – hieven belastingen en beschermden de handel in verschillende mate. Culturele uitwisseling ging hand in hand met de handel: boeddhisme, technologieën en artistieke motieven reisden met de handelaren mee.

De neergang volgde op de opkomst van maritieme routes en politieke fragmentatie. Archeologische vondsten en schriftelijke bronnen in verschillende talen documenteren het verkeer. De romantische naam "Zijderoute" is modern, maar roept op treffende wijze de langeafstandsverbindingen op die samenlevingen vormden ver van elk afzonderlijk politiek centrum.

• Oud Euraziatisch handelsnetwerk over land
• Vervoerde goederen, technologieën en religies.
• Het verbond China met West-Azië en Europa.
• Nadert door maritieme concurrentie