Wszystko, co już się wydarzyło, stanowi przeszłość. Historycy badają wybrane jej fragmenty, ale sama przeszłość to cały ciąg wcześniejszych wydarzeń, warunków i doświadczeń, niezależnie od tego, czy zostały one zapisane, czy nie.

Przeszłość nie jest bezpośrednio dostępna; poznajemy ją poprzez ślady – dokumenty, przedmioty, wspomnienia i dowody środowiskowe. Różne kultury i dyscypliny konstruują z nią odmienne relacje, kładąc nacisk na ciągłość, zerwanie, postęp lub upadek. Zarówno pamięć osobista, jak i pamięć zbiorowa wybiórczo reprezentują to, co było wcześniej.

Debaty o przeszłości często służą teraźniejszości: legitymizacji instytucji, kwestionowaniu niesprawiedliwości lub kreowaniu tożsamości. Profesjonalna historia stara się dyscyplinować te zastosowania za pomocą dowodów i argumentów. Jednak ogrom przeszłości sprawia, że ​​większość z niej pozostaje nieznana lub tylko częściowo odkryta.

• Wszystkie czasy i wydarzenia przed teraźniejszością
• Znany tylko z niekompletnych śladów
• Selektywnie pamiętane i interpretowane
• Przedmiot konkursu naukowego i publicznego