Ślady dawnego życia są zachowane w zapisie skalnym. Skamieniałością nazywamy wszelkie szczątki, odciski lub dowody istnienia organizmu z minionej epoki geologicznej. Kości, muszle, tropy, nory, a nawet sygnatury chemiczne – wszystkie te cechy mogą się kwalifikować.

Większość organizmów ulega rozkładowi, zanim zdąży się utrwalić; fosylizacja jest wyjątkiem. Szybkie pochowanie, twarde części i spokojne warunki chemiczne sprzyjają utrwaleniu. Permineralizacja, formy, odlewy i karbonizacja to powszechne sposoby. Zachowanie tkanek miękkich jest rzadkie, ale gdy już nastąpi, zapewnia wyjątkowe szczegóły.

Skamieniałości kalibrują geologiczną skalę czasu, dokumentują zmiany ewolucyjne i umożliwiają rekonstrukcję dawnych środowisk i klimatów. Skamieniałości przewodnie, które były szeroko rozpowszechnione, ale krótkotrwałe, są szczególnie przydatne do korelacji. Każda skamieniałość reprezentuje zarówno niegdyś żyjący organizm, jak i zespół procesów, które umożliwiły przetrwanie jego szczątków.

• Zachowane pozostałości lub ślady starożytnego życia
• Wymaga specjalnych warunków konserwacji
• Stosowany do datowania i rekonstrukcji paleośrodowiskowej
• Obejmuje skamieniałości ciał i skamieniałości śladowe