Martwa strefa to obszar wody o zbyt niskim poziomie tlenu, aby utrzymać większość organizmów morskich. Ryby, kraby i skorupiaki uciekają lub giną. Terminem technicznym jest niedotlenienie. Gdy stężenie tlenu spada poniżej 2 miligramów na litr, większość zwierząt nie może przeżyć. Poniżej 0,5 miligrama, woda jest praktycznie martwa.

Martwe strefy powstają, gdy substancje odżywcze przedostają się do wód przybrzeżnych. Nawozy z gospodarstw rolnych, ścieki i odchody zwierzęce przyczyniają się do masowych zakwitów glonów. Gdy glony obumierają, bakterie rozkładają je i zużywają tlen. W rezultacie powstaje dusząca warstwa przy dnie. Ciepła, stojąca woda pogarsza sytuację, ponieważ tlen nie miesza się z wodą.

Liczba martwych stref wzrosła. W latach 60. XX wieku naukowcy znali ich około 50. Obecnie jest ich ponad 400, co stanowi obszar większy niż Wielka Brytania. Martwa strefa Zatoki Meksykańskiej w większości okresów letnich ma powierzchnię stanu New Jersey. Rozwiązaniem jest ograniczenie spływu substancji odżywczych, ale wymaga to zmian w praktykach rolniczych w całych zlewniach.

Najczęstsze przyczyny

• Spływ nawozów rolniczych
• Zrzut ścieków
• Odchody zwierzęce
• Temperatura ciepłej wody
• Warstwy wody warstwowej