Gatunek jest zagrożony, gdy w środowisku naturalnym istnieje bardzo wysokie ryzyko wyginięcia. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) ocenia gatunki i umieszcza je na Czerwonej Liście, której status waha się od najmniejszego zagrożenia do wymarłego. Kategoria „zagrożony” znajduje się blisko szczytu, tuż pod „krytycznie zagrożonym”. Kategoria ta nie jest stała. Gatunek może się odrodzić i zostać przeniesiony na niższą listę lub zaniknąć i zostać przeniesiony na wyższą. Goryl górski został przeniesiony z krytycznie zagrożonego na zagrożony w 2018 roku po dziesięcioleciach działań na rzecz ochrony przyrody.

Zagrożenie zazwyczaj wynika z działalności człowieka. Utrata siedlisk jest głównym czynnikiem, a następnie nadmierna eksploatacja, gatunki inwazyjne, zanieczyszczenie i zmiana klimatu. Niektóre gatunki są bardziej narażone niż inne. Te o małej populacji, powolnym rozrodzie, dużych potrzebach terytorialnych lub wyspecjalizowanej diecie są bardziej zagrożone. Vaquita, mały morświn żyjący w Zatoce Kalifornijskiej, może liczyć mniej niż dziesięć osobników. Nosorożec jawajski żyje w jednym parku narodowym. Odbudowa jest możliwa, ale powolna. Wymaga ochrony siedlisk, ograniczania zagrożeń, a czasami rozmnażania zwierząt w niewoli.

Główne zagrożenia

• Utrata i fragmentacja siedlisk.
• Nadmierne polowania, przełowienie i kłusownictwo.
• Gatunki inwazyjne i choroby.
• Zanieczyszczenie i zmiana klimatu.

Status gatunku zagrożonego jest kategorią prawną w wielu krajach. Amerykańska ustawa o gatunkach zagrożonych, uchwalona w 1973 roku, chroni gatunki objęte listą gatunków i ich siedliska. Przypisuje się jej uratowanie bielików amerykańskich, wilków szarych i aligatorów amerykańskich.