Een soort is bedreigd wanneer er een zeer groot risico bestaat dat deze in het wild uitsterft. De Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN) beoordeelt soorten en plaatst ze op een Rode Lijst, die loopt van 'niet bedreigd' tot 'uitgestorven'. 'Bedreigd' staat bijna bovenaan, net onder 'ernstig bedreigd'. De categorie is niet permanent. Soorten kunnen herstellen en een lagere status krijgen, of achteruitgaan en een hogere status krijgen. De berggorilla werd in 2018, na decennia van inspanningen voor natuurbehoud, van 'ernstig bedreigd' naar 'bedreigd' gedegradeerd.

Bedreiging wordt meestal veroorzaakt door menselijke activiteiten. Verlies van leefgebied is de belangrijkste oorzaak, gevolgd door overexploitatie, invasieve soorten, vervuiling en klimaatverandering. Sommige soorten zijn kwetsbaarder dan andere. Soorten met kleine populaties, trage voortplanting, grote territoriumbehoeften of een gespecialiseerd dieet lopen een groter risico. De vaquita, een kleine bruinvis in de Golf van Californië, telt mogelijk minder dan tien exemplaren. De Javaanse neushoorn leeft nog in één nationaal park. Herstel is mogelijk, maar verloopt traag. Het vereist bescherming van het leefgebied, vermindering van bedreigingen en soms het fokken van dieren in gevangenschap.

Belangrijkste bedreigingen

• Verlies en fragmentatie van leefgebied.
• Overbejaging, overbevissing en stroperij.
• Invasieve soorten en ziekten.
• Vervuiling en klimaatverandering.

De status 'bedreigd' is in veel landen een wettelijke categorie. De Amerikaanse Endangered Species Act, die in 1973 werd aangenomen, beschermt de op de lijst vermelde soorten en hun leefgebieden. Deze wet heeft onder andere de Amerikaanse zeearend, de grijze wolf en de Amerikaanse alligator gered.