Wykres zamienia liczby w obraz. Prawidłowy wykres uwidacznia trend. Nieprawidłowy go ukrywa lub wprowadza w błąd. Wykres liniowy pokazuje zmiany w czasie. Wykres słupkowy porównuje kategorie. Wykres kołowy pokazuje części całości, choć z trudem wychodzi poza cztery lub pięć wycinków. Wykres punktowy ujawnia relacje między dwiema zmiennymi. Każda z nich ma swoje zadanie.

Prace Edwarda Tuftego nad wizualizacją danych wyznaczyły standard: maksymalizacja stosunku danych do tuszu, usunięcie wszystkiego, co nie przekazuje informacji. Żadnych efektów 3D. Żadnych zbędnych linii siatki. Żadnych dekoracyjnych teł. Wykres powinien komunikować, a nie dekorować. Najczęstszym błędem jest wybór typu wykresu, który upiększa dane, zamiast je ujawniać. Skrócona oś Y wyolbrzymia drobne zmiany. Wykres kołowy z dwunastoma wycinkami jest nieczytelny. Wykres dwuosiowy może sugerować korelację, która nie istnieje. Dobre wykresy zaczynają się od pytania. Co próbujesz pokazać? Odpowiedź determinuje formę. Wykres jest narzędziem komunikacji. Jeśli odbiorca nie może go zrozumieć w pięć sekund, oznacza to porażkę.

Typy i zastosowania wykresów

• Linia — trendy w czasie
• Słupek — porównania między kategoriami
• Ciasto — proporcje, najlepiej z kilkoma kawałkami
• Rozrzut — relacje między zmiennymi
• Histogram — rozkład pojedynczej zmiennej

Najlepszy wykres to taki, który publiczność rozumie bez żadnych wyjaśnień. Prostota wygrywa.